Friday, February 14, 2014

WHITE SHEETS IN THE WINDOW (Witte lakens in het venster)


White Sheets in the Window 
(Witte lakens in het venster)

High above the Atlantic abyss,
A vortex of anger with centrifugal spite,
Streams pitiless mayhem eastwards,
Shorebound rendered plight.

Two friends, twee wandelaars stride out,
Buttoned down against the ferocity,
Along a cliff-side path to the lighthouse,
To be backwashed into an uncaring sea.

One found, on dark harbour rocks;
The other held in a kelp web far below,
The storm-churned crested waves,
And a spider-crab’s predatory hoe.

At home the Urker vroem stares out into that oblivion,
Beyond the mothering rock; pleading,
And behind her, White sheets in the window,
Waiting for the tears to wring.


© R. Derham 2014

Note: In memory of two Dutch friends lost to the sea off Sheep's Head, West Cork, in the storms of 10 February 2014. R.I.P.

White sheets tied up in the windows of houses are a traditional solemn notice of a death on the former fishing island (now part of mainland) of Urk, in the Netherlands.

I am attaching a Google Translate version of the poem. My Dutch language ability is negligible but many people from the Netherlands have brilliant command of English and if any Dutch-speaking readers of the blog would like to suggest a better translation, more in tune with the sense of what I am trying to convey in english, please feel free to contact me at wynkindeworde@gmail.com.


Witte lakens in het venster

Hoog boven de Atlantische Oceaan afgrond,
Een draaikolk van woede met centrifugaal wrok,
Gooit meedogenloze chaos oostwaarts,
Shorebound gesmolten toestand.

Twee vrienden, two Wandelaars schrijden uit,
Knoopte omlaag tegen de wreedheid,
Langs een klif pad naar de vuurtoren,
Te worden gespoeld in een onverschillige zee.

Een gevonden, op een donkere haven rotsen;
De andere die in een kelp web ver onder,
De storm gekarnd schuimkoppen,
En roofzuchtig schoffel een spin-krab.

Thuis de Urker vroem staart uit in die vergetelheid,
Voorbij het baren van gesteente; pleiten,
En achter haar, witte lakens in het venster,

Wachten op de tranen uit te wringen.



No comments: